Οι κιρσοί των κάτω άκρων, που ονομάζονται επίσης κιρσοί, εκδηλώνονται ως διαστολή των επιφανειακών φλεβών των ποδιών, η οποία συνοδεύει μια διαταραχή της ροής του αίματος και την ανικανότητα των βαλβίδων. Επί του παρόντος, οι κιρσοί είναι πολύ συχνοί: παρατηρούνται σε περίπου 17-25% των ανθρώπων. Σε νεαρή ηλικία, πριν από την έναρξη της εφηβείας, η ασθένεια αυτή αναπτύσσεται και στα δύο φύλα με ίση συχνότητα. Ωστόσο, στις γυναίκες στην ενήλικη ζωή, οι κιρσοί παρατηρούνται δύο φορές πιο συχνά από ότι στους άνδρες. Αυτή η εικόνα μπορεί να εξηγηθεί από σημαντικές ορμονικές αλλαγές κατά την έναρξη της εμμήνου ρύσεως, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ως αποτέλεσμα, ο τόνος των φλεβών εξασθενεί, επεκτείνονται και η φλεβική κυκλοφορία διαταράσσεται.
Παράγοντες που προδιαθέτουν για κιρσούς
Σήμερα, οι ειδικοί τείνουν να υποστηρίζουν πολλές θεωρίες που δείχνουν γιατί οι κιρσοί αναπτύσσονται στα πόδια. Αλλά, παρ 'όλα αυτά, μιλώντας για την κύρια αιτία αυτής της ασθένειας, θα πρέπει να σημειωθεί παραβίαση της βαλβιδικής συσκευής των φλεβών. Όταν οι φλεβικές βαλβίδες είναι ανεπαρκείς σε ένα άτομο που έχει σηκωθεί στα πόδια του, το αίμα ρέει προς τα κάτω υπό την επίδραση της βαρύτητας. Όταν περπατάτε, οι μύες του κάτω ποδιού που περιβάλλουν τις βαθιές φλέβες συστέλλονται. Αντίστοιχα, οι φλέβες αδειάζουν και εμφανίζεται αύξηση της φλεβικής πίεσης. Ως αποτέλεσμα, το αίμα εισέρχεται στις επιφανειακές φλέβες, τεντώνονται και εμφανίζονται κιρσοί.
Υπάρχει μια σειρά από παράγοντες που επηρεάζουν άμεσα την εξέλιξη των κιρσών. Στις γυναίκες, οι κιρσοί συχνά αναπτύσσονται ως συνέπεια της εγκυμοσύνης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο όγκος του αίματος στο γυναικείο σώμα αυξάνεται σημαντικά. Η διευρυνόμενη μήτρα ασκεί μεγάλη πίεση στις φλέβες που προέρχονται από τα πόδια. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η κατάσταση του τοιχώματος της φλέβας επηρεάζεται από ορμονικές αλλαγές στο σώμα. Σε πολλές περιπτώσεις, οι κιρσοί κατά την εγκυμοσύνη είναι αναστρέψιμες, δηλαδή μετά τον τοκετό σταδιακά εξαφανίζονται.
Πολύ συχνά, οι κιρσοί των κάτω άκρων εμφανίζονται σε άτομα που αναγκάζονται να στέκονται για πολλή ώρα ενώ εργάζονται. Ένας άλλος παράγοντας κινδύνου για κιρσούς είναι η παχυσαρκία: τα παχύσαρκα άτομα έχουν αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση και, ως αποτέλεσμα, διαστολή των φλεβών. Συχνά οι φλέβες διαστέλλονται επίσης σε άτομα που είναι επιρρεπή σε τακτική καταπόνηση. Αυτό συμβαίνει με χρόνια δυσκοιλιότητα, βήχα, αδένωμα του προστάτη και άλλες παθήσεις. Οι κιρσοί μπορεί μερικές φορές να είναι συνέπεια χειρουργικής επέμβασης στα πόδια.
Ένας άλλος παράγοντας που προδιαθέτει για κιρσούς είναι η ηλικία του ατόμου. Συνήθως, οι βαλβίδες και τα τοιχώματα των φλεβών γερνούν με την πάροδο του χρόνου. Ως αποτέλεσμα, χάνεται η ελαστικότητα και οι φλέβες τεντώνονται. Οι κιρσοί εμφανίζονται συχνά σε ασθενείς που πάσχουν από εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και συγγενείς ανωμαλίες των αιμοφόρων αγγείων.
Συμπτώματα ανάπτυξης κιρσών των ποδιών
Πρώτα απ 'όλα, τα ορατά συμπτώματα των κιρσών στα πόδια είναι η εμφάνιση ενός δικτύου λεπτών φλεβών στην επιφάνεια του δέρματος των ποδιών. Τέτοιες εκδηλώσεις εμφανίζονται κυρίως στην περιοχή των μηρών. Τέτοιοι κιρσοί είναι πιο εύκολο να παρατηρηθούν σε άτομα που υποφέρουν από κυτταρίτιδα. Μερικές φορές είναι η κυτταρίτιδα που γίνεται ένα είδος προάγγελος κιρσών. Συχνά, οι εναποθέσεις λίπους λόγω της κυτταρίτιδας συμπιέζουν τα φλεβικά αγγεία και ως αποτέλεσμα, η ροή του αίματος περιπλέκεται και εμφανίζονται κιρσοί.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, το πρήξιμο στα πόδια υποδηλώνει την εμφάνιση κιρσών. Ωστόσο, ένα τέτοιο σημάδι μπορεί να είναι σύμπτωμα άλλων ασθενειών (καρδιακή ανεπάρκεια, ουρολιθίαση των νεφρών). Ως εκ τούτου, σε αυτή την περίπτωση, είναι αδύνατο να μιλήσουμε ξεκάθαρα για την ανάπτυξη κιρσών πριν από τη διάγνωση. Ένα σύμπτωμα των κιρσών είναι συχνά ο πόνος στα πόδια. Ο πόνος μπορεί να είναι οξύς και επίσης να έχει ενοχλητικά συμπτώματα. Το πιο κοινό σύμπτωμα των κιρσών είναι ο πόνος στις γάμπες. Εμφανίζεται κυρίως το απόγευμα, μετά από ορισμένο φορτίο στα πόδια. Μπορεί να υπάρχει ένα αίσθημα έντονου βάρους στα πόδια, μπορεί να εμφανιστούν κράμπες τη νύχτα και σταδιακά εμφανίζονται τροφικές αλλαγές στα πόδια.
Έτσι, ένα άτομο που παρατηρεί την εμφάνιση ενός τριχοειδούς δικτύου, περιοδικές εκδηλώσεις πόνου και οιδήματος, θα πρέπει να συμβουλευτεί έναν γιατρό και να υποβληθεί στην απαραίτητη έρευνα. Υπάρχει ένας αριθμός διαφορετικών δοκιμών που σας επιτρέπουν να αξιολογήσετε την κατάσταση των φλεβών και τον βαθμό ανάπτυξης της νόσου. Εάν ένας ασθενής έχει κιρσούς χωρίς επιπλοκές, τότε στις περισσότερες περιπτώσεις δεν χρησιμοποιούνται οργανικές διαγνωστικές μέθοδοι.
Αρχές θεραπείας κιρσών
Η συντηρητική θεραπεία των κιρσών συνταγογραφείται κυρίως σε εκείνους τους ανθρώπους που έχουν σαφείς αντενδείξεις για χειρουργική επέμβαση. Επίσης, μια τέτοια θεραπεία ενδείκνυται εάν ο ασθενής έχει ελαφρούς κιρσούς, που είναι καθαρά αισθητικό ελάττωμα.
Ο στόχος της συντηρητικής θεραπείας είναι επίσης η πρόληψη περαιτέρω εξέλιξης αυτής της νόσου. Για το σκοπό αυτό, συνιστάται στους ασθενείς να επιδέσουν τα πόδια που έχουν προσβληθεί από κιρσούς με έναν ελαστικό επίδεσμο. Επιπλέον, τα πλεκτά συμπίεσης ενδείκνυνται για κιρσούς.
Τα άτομα που έχουν τάση για κιρσούς ή υποφέρουν ήδη από αυτή την ασθένεια θα πρέπει να τοποθετούν τακτικά τα πόδια τους σε υπερυψωμένη επιφάνεια όλη την ημέρα, ξεκουράζοντας με αυτόν τον τρόπο για αρκετά λεπτά. Υπάρχουν επίσης ειδικές ασκήσεις για το κάτω πόδι και το πόδι, με στόχο την ενεργοποίηση της μυοφλεβικής αντλίας. Πρόκειται για περιοδική επέκταση και κάμψη των αρθρώσεων του αστραγάλου και του γόνατος.
Η θεραπεία των κιρσών περιλαμβάνει επίσης τη χρήση άνετων παπουτσιών, τα οποία πρέπει να έχουν χαμηλά τακούνια και σκληρές σόλες. Δεν πρέπει να στέκεστε για πολλή ώρα, να επιτρέπετε τη σωματική πίεση ή να παραμένετε σε δωμάτια με υψηλή θερμοκρασία και υγρασία για μεγάλο χρονικό διάστημα. Συνιστάται να κρατάτε τα πόδια σας σε ανυψωμένη θέση ενώ κοιμάστε.
Οι ασθενείς θα πρέπει να περιορίσουν την πρόσληψη υγρών και αλατιού και να προσπαθήσουν να χάσουν το περιττό βάρος. Για τη θεραπεία των κιρσών, είναι περιοδικά απαραίτητο να λαμβάνετε διουρητικά, φάρμακα που βελτιώνουν τον τόνο των φλεβών. Επιπλέον, εάν ενδείκνυται, μπορεί να συνταγογραφηθούν στον ασθενή φάρμακα που διεγείρουν τη μικροκυκλοφορία στους ιστούς. Η θεραπεία για τους κιρσούς μπορεί επίσης να περιλαμβάνει τη λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Εάν ο ασθενής έχει μια μη επιπλεγμένη μορφή της νόσου, ενδείκνυνται ασκήσεις φυσικοθεραπείας. Το κολύμπι, άλλες θεραπείες νερού, τα ποδόλουτρα με ζεστό νερό, στα οποία προστίθεται διάλυμα χλωριούχου νατρίου 5-10%, είναι πολύ χρήσιμα.
Ωστόσο, η ριζική μέθοδος αντιμετώπισης των κιρσών είναι η χειρουργική επέμβαση. Αυτή η επέμβαση δεν πραγματοποιείται εάν ο ασθενής έχει συνοδές παθήσεις των πνευμόνων, του καρδιαγγειακού συστήματος, των νεφρών ή του ήπατος. Αυτή η επέμβαση δεν πρέπει να γίνεται σε έγκυες γυναίκες, καθώς και σε άτομα που πάσχουν από πυώδεις ασθένειες. Οι σύγχρονες τεχνολογίες καθιστούν δυνατή τη χρήση ενδοσκοπικών τεχνικών για μια τέτοια επέμβαση. Εάν ένα άτομο έχει διασταλμένα μόνο μικρά κλαδιά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σκληροθεραπεία. Αυτή η επέμβαση περιλαμβάνει την έγχυση ενός σκληρυντικού διαλύματος στη φλέβα για τη σφράγιση των τοιχωμάτων της φλέβας. Μετά από αυτό, επαναλαμβανόμενες ενέσεις γίνονται σε άλλα τμήματα της φλέβας, επιτυγχάνοντας πλήρη εξάλειψη της φλέβας.
Για τους κιρσούς χρησιμοποιείται επίσης συνδυασμένη χειρουργική θεραπεία, κατά την οποία αφαιρούνται μεγάλοι κορμοί των αλλοιωμένων φλεβών και γίνεται σκληροθεραπεία μικρών κλαδιών. Μετά την επέμβαση, συνιστάται στους ασθενείς να συνεχίσουν να φορούν ελαστικό επίδεσμο για 8-12 εβδομάδες.
Πρόληψη των κιρσών των ποδιών
Η πρόληψη των κιρσών περιλαμβάνει μια σειρά μέτρων που στοχεύουν στην πρόληψη των σημείων της νόσου. Είναι χρήσιμο για κάθε άτομο να έχει περιοδικά τα πόδια του ψηλά, να κάνει διαλείμματα κατά τη διάρκεια της καθιστικής εργασίας και να μην φοράει εσώρουχα που καταπονούν το σώμα. Μια καλή μέθοδος για την πρόληψη των κιρσών θα ήταν ένα ντους αντίθεσης, συμπεριλαμβανομένων των τροφών που είναι καλές για το αίμα στη διατροφή σας και η εκτέλεση ορισμένων σωματικών ασκήσεων. Στα πρώτα σημάδια των κιρσών, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό για να αποτρέψετε την εξέλιξη της νόσου.